De Roots van Nicky Hofs

De Roots van Nicky Hofs

Dit seizoen is Nicky Hofs (24) een vaste waarde voor Feyenoord. De twijfels of de Arnhemmer het topniveau wel zou aankunnen zijn weg. De middenvelder is klein, maar koppelt techniek en tactisch inzicht aan het spelen met een groot hart. Dat werd gevormd op de velden van Arnhemse Boys en in de straten van de volkswijk Klarendal.

Herman Kreuzen is 68 en hij is al 62 jaar lid van Arnhemse Boys. Samen met zijn vrouw Hilda staat hij er nog elke zaterdag in de kantine. Hij in de keuken, zij achter de bar. De mooiste herinneringen bewaren de twee aan het eind van de jaren tachtig en het begin van de jaren negentig, toen ze een aantal seizoenen leiders waren van een bijzondere groep jochies. 'Pierre Damen was de trainer en ik assisteerde hem', vertelt Hilda. 'Ik heb de jon-gens getraind van de F'jes tot de Cl. Daarna ben ik gestopt omdat je als vrouw de kleedkamer niet meer in kunt. En dat was soms na een nederlaag wel nodig. Ze gaven elkaar aan alle kanten de schuld.' 'De Hofsen zijn altijd goed vertegenwoordigd geweest bij De Boys', vult Herman Kreuzen aan. 'Nicky's oom Bennie en diens vader voetbalden al bij ons, dus was het logisch dat ook de kleine Nicky hiernaartoe ging. Ook ik kom oorspronkelijk uit Klarendal, de buurt in Arnhem waar hij is opgegroeid. Op straat is hij gevormd, zoals iedereen uit die wijk eigenlijk. Nicky was zó klein, je zag hem bijna niet. maar hij was ook altijd de beste van het team. Hij was bovendien een ratje en voor de duvel niet bang, ook al waren sommige tegen-standers meer dan twee koppen groter. Gelukkig hadden ze toen in de jeugd geen gele kaarten, anders had hij er genoeg gepakt. De mensen uit Klarendal hadden geen cent te makken, ze waren niets anders gewend dan knokken en overleven.'

De Kreuzens zijn goed voor de kinderen. Als de wedstrijd is afgelast, nemen ze heel het team mee naar huis. De jongens voetballen op straat en als het regent komt het voetbalspel van zolder, de computer uit de kast en gaat de frituurpan aan. Herman Kreuzen: 'Nicky hield zó van frikadellen. Als hij die van hem op had, keek hij of iemand anders op zijn bord nog een stukje had.' Zijn mooiste herinnering is echter de strijd om de Arnhem Cup in 1994. 'Dat is een competitie tussen Arnhemse clubs. Met Nicky wonnen we die beker voor het eerst. Hij speelde geweldig als spits en scoorde veel. In de finale tegen DW maakte hij de winnende treffer. De jongens kregen ieder een leren bal en als team kregen we vijfhonderd gulden. Dat bedrag moest eigenlijk naar de club, maar we hebben de spelers meegenomen naar Center Parcs. Ze keken hun ogen uit. Wij hielden ons hart vast met die ratjes, maar het ging goed. Eén keer kwam de badmeester ons vragen of we de jongens bij de sauna weg wilden halen. Lagen ze onder de deur door naar blote vrouwen te kijken, haha.'

 

Van de straat
Hofs wordt als elfjarige gescout door Vitesse, maar doordat de Arnhemmers dan nog een stichting zijn begint hun opleiding in 1994 nog bij de B-jeugd. Pas een jaar later krijgen de geel-zwarten een C-team. Daarom willen ze dat Nicky één seizoen bij de amateurs van Vitesse 1892 gaat spelen. De club staat in die jaren bekend om de goede opleiding en samenwerking met het grote Vitesse. Hofs traint al met de BI van de bvo, maar speelt zijn wedstrijden voor de amateurs. Theo Bos is dat ene seizoen bij Vitesse 1892 zijn trainer. Hij krijgt hem later ook in de BI onder zijn hoede. 'Nicky is een beetje mijn protégé', zegt de huidige trainer van FC Den Bosch. 'Ik voetbalde zelf nog toen ik Hofsie voor het eerst zag. Zijn moeder bracht hem voor elke training en wedstrijd met haar brommertje, zijn jongere zusje was er meestal ook bij. Nick}' was de kleinste, maar ook meteen de beste. Bovendien was hij de gemeenste en verschrikkelijk eigenwijs. Je kon duidelijk merken dat hij van de straat kwam. Ik moest hem regelmatig tegen zichzelf in bescherming nemen en wisselen voordat het uit de hand liep. Maar je kon toen ook al zien dat hij vreselijk veel kwaliteit had. Hij was redelijk snel, zag het spel goed, had een fantastische trap, was doelgericht en scoorde gemakkelijk.'

Vanwege zijn lengte kreeg de middenvelder een jaar dispensatie in de C'tjes. Bos: 'Nicky voetbalde volledig op intuïtie. Hoe hoger hij kwam, hoe meer opdrachten hij moest uitvoeren. Vanuit zijn gedrevenheid overal aanwezig te zijn was dat wel eens lastig. We hebben menig robbertje uitgevochten. Hij is nu eenmaal een straatvoetballer en een absolute liefhebber. Als het winter is en de jongens gaan ergens in de zaal spelen, dan pakt hij zijn schoenen en doet hij mee, ook al mag het niet van de club.'

 

Klarendal tranendal?
Nieuwsgierig geworden naar die beruchte straten waar Nicky Hofs is opgegroeid rijden we naar Arnhem-Noord. De authentieke volkswijk Klarendal ligt tegen het centrum aangeplakt en is door minister Ella Vogelaar van Wonen, Wijken en Integratie aangemerkt als een van de veertig probleembuurten van Nederland. De eerste kleine huizen van deze wijk werden al in 1830 gebouw. De beklinkerde, kronkelige straatjes zijn smal. Klarendal - 7.300 inwoners, van wie dertig procent allochtoon - stond jaren bekend om de vervuiling, hoge werkloosheid, drugsoverlast en criminaliteit.

In 2002 zegt Nicky Hofs in VI: 'Mijn vader en moeder en ook mijn oom Bennie Hofs zijn bezorgd geweest om mij. Ik neem makkelijk dingen aan van anderen, ze wilden niet dat ik de verkeerde kant zou opgaan. Mijn oom weet hoe het in de buurt verliep en was bang dat ik zou worden meegezogen in de criminaliteit.'

Klarendal, tranendal wordt wel eens beweerd, maar anno 2007 is het een heerlijke multiculturele wijk. De verpauperde en leegstaande winkelpanden (vaak oude coffeeshops) zijn opgeknapt en omgeturnd tot pittoreske modewinkeltjes van beginnende ontwerpers. De au-thentieke Klarendallers verzuchten dat de ziel langzaam uit de wijk verdwijnt, maar Klarendal bruist als nooit tevoren. Slechts een enkele drugsverslaafde met een kortstondige gelukzalige glimlach zien we terug. Op een oude muur lezen we de opgespoten tekst: Vitesse=Geld, maar zelfs dat klopt niet meer. Klarendal is veranderd, slechts de Molen uit 1870 met de toepasselijke naam De Hoop staat nog fier op de zelfde plaats. De NCRV heeft zelfs een studio in de wijk ingericht om de snelle wijzigingen in het straatbeeld goed vast te leggen. De positieve veranderingen missen hun uitwerking niet. Dit jaar zorgt een groep ondernemers ervoor dat alle schoolgaande kinderen in Klarendal een jaarlang elke ochtend gratis ontbijt krijgen.

Op de Klarendalseweg, een van de verkeersaders van de wijk, vinden we Snackbar Nieuw-Klarendal. Maar ook het cafetaria dat dertig jaar de snelle hap voor de bewoners verzorgde is sinds 1 augustus dicht. Uitbater Bennie Hofs (61) denkt eraan een beginnende mode-ondernemer een kans te geven in zijn pand. Hij blijft wel boven de winkel wonen met zijn vrouw Riet (59). Beiden zijn geboren en getogen in Klarendal en gaan er nooit meer weg. Bennie Hofs mist het leven in de snackbar nu al, maar door medische problemen van Riet vindt hij het mooi geweest. 'Fantastische tijd gehad', zegt Hofs. 'Ik weet nog dat mijn idool Willem van Hanegem in 1977 het pand opende, het zag zwart van de mensen. De politie kon de toestroom niet meer aan, toen hebben ze de wijk maar afgesloten. Ik had het voor geen goud willen missen, ik was een sociaal rustpunt voor heel veel mensen. Zij hebben van mij gegeten en ik van hen.' Op de tafel in de woonkamer met de vele tierelantijntjes zijn de speculaasjes zorgvuldig uitgestald en op de achtergrond speelt oer-Hollandse muziek. Hofs - klein van stuk, rap van tong en getooid met een mooie bos zilver- grijs haar- speelde zelf van 1962 tot 1979 voor Vitesse. Schümmetje was zijn bijnaam, plat Arnhems voor schimmetje omdat hij altijd overal net even tussen zat. 's Ochtends om zes uur ging hij van huis om ergens in een weiland hoogspanningsmasten neer te zetten, daarna door naar Vitesse om te trainen en om kwart voor tien 's avonds was hij thuis. Riet had dan de aardappeltjes klaar en een uurtje later lag Hofs op bed. Een deel van die arbeidersmentaliteit en regelmaat heeft hij op neefje Nicky willen overbrengen toen hij hem twee jaar in huis had. 'Allereerst moet ik mijn zus een groot compliment maken', zegt Bennie Hofs. 'Of het nu regende of sneeuwde, ze bracht Nicky altijd naar het voetbalveld. Ze stond er vaak alleen voor en had met twee oudere kinderen en nog een jonger meisje een druk leven. Toch stond ze in die belangrijke jaren altijd voor Nicky klaar. Hij was een lastig ventje, ging liever niet naar school en wilde maar één ding: voetballen. Het liefst heel de dag, hij was van 's ochtends vroeg tot 's avonds laat op straat. Toen hij in de puberteit kwam, heeft zijn moeder mij gevraagd of ik hem onder handen wilde nemen.'

 

Broodje frikadel
Oom Bennie is streng voor de jonge Nicky, precies zoals hijzelf is opgevoed. Hij brengt zijn neefje elke morgen naar school, zodat hij zeker weet dat de puber er is. Nicky zelf vindt het maar niks, hij weet dan al dat voetbal zijn redding moet zijn. Maar eenmaal thuis wacht het huiswerk en als er dan nog tijd over is, mag hij nog even voetballen op straat. 'Nicky vond die regels maar lastig, heeft ook wel gehuild, maar uiteindelijk heeft hij ermee ingestemd', vertelt Bennie. 'Als je een doel nastreeft - en hij had van kinds af aan maar één doel - dan zijn rust en regelmaat het allerbelangrijkst. Daarom moest hij na het eten om half zes verplicht een uur binnenblijven om het te laten te zakken. De andere jongens stonden dan al beneden in de zaak op hem te wachten.'

"Om half tien moest hij binnen zijn', vult loet aan. 'Af en toe mocht Nïcky dan nog een frikadel mee naar boven nemen, maar hij mocht van Ben geen mayonaise. Ik stond dan onder aan de trap en met twee zakjes mayo in mijn schort, die griste hij eruit. "Welterusten", riep hij dan met een grote grijns. Ik was toch iets milder. Zo hadden we ook een spelcomputer en ik zorgde dat ik de nieuwste FIFA voetbalspelletjes had. Als Nicky aan het spelen was, hadden we hem in elk geval binnen. Om tien uur 's avonds moest het licht uit op zijn slaapkamer, maar Nicky wilde nog wel eens een spelletje spelen. Als Ben dan vanuit de zaak naar boven kwam, drukte ik drie keer op de huistelefoon, zodat Nicky wist dat hij gauw zijn bed in moest kruipen.'

Het grote zilveren fotoboek komt erbij. Niet alleen zien we de jonge Nicky met een fantastisch matje in zijn nek, maar ook vijf verfrommelde briefjes. Ajax is de beste, oom Ben, staat erop. Die legde Nicky als jochie op diens bord vóór het eten. 'Ik was een enorme Feyenoord-fan, vandaar', zegt Bennie. 'En nu voetbalt hij in Rotterdam, dat vind ik toch wel mooi. Vroeger keek Nicky altijd naar Jari Litmanen. Ik zie het nu terug in zijn spel, ook hij beweegt zo slim tussen de linies. Nicky kon samen met Theo Janssen op zijn veertiende naar Ajax. Maar hij voelde zich goed bij Vitesse, zat in een mooie lichting. Hij moest van mij verplicht acht uur slapen en nóg vind ik dat hij in zijn jeugd te weinig rust heeft gepakt. En ik hield hem elke dag voor dat hij zijn geld in vijftien jaar moest verdienen en dat daarvoor alles moest wijken. Dus als hij moest voetballen en de avond ervoor vroeg of hij mocht gaan stappen op De Korenmarkt, zei ik: Nee!"En als hij dan begon over andere jongens, zei ik hem dat zij niet bezig waren waar hij mee bezig was: een mooie carrière. Maar als hij niet hoefde te voetballen, mocht hij natuurlijk wel een uurtje langer in de stad blijven. Achteraf heb ik hem misschien iets te strak gehouden, maar ik ben zelf sportman geweest en als je iets wil bereiken, dan moet je ernaar leven. Ik ben blij dat wij hem een duwtje hebben kun-nen geven, maar uiteindelijk heeft Nicky het zelf gedaan. Hij verdient een groot compliment. Ik vind het ook niet leuk dat hij in sommige artikelen nog wordt neergezet als dat Arnhemse straatschoffie. Dat was hij vroeger met Jhon van Beukering en Theo Janssen misschien, maar nu niet meer.'

 

Papendal
Als Nicky verkering krijgt met zijn huidige vrouw Francis, de nicht van Theo Janssen, wil hij toch wat meer leefruimte. Bovendien kost de zorg voor de puber met name Riet te veel energie. Omdat teruggaan naar huis dan nog geen optie is vertrekt hij na twee jaar naar Papendal, waar jongens van ver buiten de stad intern de opleiding van Vitesse volgen. 'We zaten in een heel strak ritme van trainen, eten, rusten, sporten, eten en slapen', zegt Michael Dingsdag. De huidige aanvoerder van SC Heerenveen komt uit Amsterdam en zat liefst vier jaar op Papendal. Hij maakte Hofs in diens ene jaar aldaar van dichtbij mee. 'Nicky paste er goed tussen, met zijn straatmentaliteit deed hij niet onder voor de brutale jongens uit het westen. Voor hem was het wel even wennen, zo midden in de bossen. Maar zet een stel jongens van zestien of iets ouder bij elkaar en ze willen toch de stad in. Dat deden we dan ook af en toe, we hadden een sleutel van de achterdeur en glipten 's avonds stiekem weg. Maar als we dan midden in de nacht heel zachtjes terugkwamen, zat meneer Brand (Joop Brand, destijds hoofd opleiding, red.) op ons te wachten. Natuurlijk kregen we een uitbrander en moesten we ons verantwoorden. Maar ergens moest hij er ook wel om lachen.' Qua prestaties gaat het Hofs in zijn beginjaren bij Vitesse alleen maar voor de wind. De stilistische middenvelder wordt landskampioen met de Cl en de BI. Ook speelt hij mee in de kampioenswedstrijd van de Al van trainer Mike Snoei. 'Hofsie zat in een heel goede lichting met onder anderen Stijn Schaars, Michael Jansen, Sander Duits, Jaap Davids en Jhon van Beukering', zegt Theo Bos. 'We wonnen met de BI de landstitel door Ajax met Rafael van der Vaart, Wesley Sneijder, Nigel de Jong en Maarten Stekelenburg te verslaan. Uiteindelijk heeft Nicky bij Vitesse de juiste opleiding en aanpak gehad. En hij heeft zich als mens én als voetballer heel goed ontwikkeld. Ik had niet verwacht dat hij het niveau bij Feyenoord zou aankunnen, maar hij bewijst nu het tegendeel. Ik ben hartstikke trots op hem.'

 

Nicky Hofs, Arnhem 17 mei 1983

Voorheen: Arnhemse Boys, Vitesse 1892
Debuut: 27 januari 2002, Vitesse-NEC 2-1

Nicky Hofs speelde vijftien duels in Jong Oranje, waarin hij vijf keer scoorde. In 2006 won Hofs met de nationale jeugdploeg de Europese titel in Portugal door in de eindstrijd Oekraïne te verslaan: 3-0. De Arnhemmer scoorde in dat duel één keer. Op 1 maart van dat jaar speelde Hofs zijn tot nu toe enige duel in het grote Oranje. Tegen Ecuador viel hij na 61 minuten in voor George Boateng.

VI magazine wk43 24-10-07

[Terug]

https://cleanmat.eu/nl https://cleanmat.eu/nl