Frits Courbois gaat al vanaf zijn zesde jaar naar Vitesse ('Het enige wat ik me daarvan kan herinneren is dat het in de tijd was van Hans Verhagen'). Als je met de geboren Arnhemmer, die nu in Westervoort woont, een boom opzet over de speelwijze van Vitesse komt de 47-jarige Courbois altijd op de proppen met een haarscherpe analyse. Het leek de redactie van Zwart op Geel een aardig idee een 'leek' Vitesse onder de loep te laten nemen.
In het begin van de competitie liep het van geen kanten. Het lag niet aan de kwaliteit, want die hebben we genoeg in huis. Ernummers zijn kritische supporters, beweert men. Als het elftal er alles aan gedaan heeft en het de echte wil om te winnen getoond heeft, maar het lukt niet, valt het allemaal mee met de kritiek. Het gaat om de mentaliteit en die is onder de maat. Alleen het laatste halfuur tegen Heerenveen was de vonk er, die direct oversloeg op de supporters. We sleepten er een punt weg. Dan Sparta thuis. Met goed voetbal in het eerste halfuur. Sparta had helemaal niets in te brengen. Maar na de 1-0 was het gedaan met de werklust. Een uurlang kijken naar een zo slap en futloos elftal…verschrikkelijk.
Kan Koeman iets verweten worden? Zeker wel, als je het spel vanaf de tribune gadeslaat. Het elftal stond tactisch vaak nét niet. Koeman wil aanvallend spel - wij ook - maar het moet wel realistisch zijn. Als het maar voldoende punten oplevert. Maar dat is niet het geval. De tactiek had eigenlijk vorig seizoen al aangepast moeten worden, maar Koeman deed geen concessies aan zijn spelopvatting. Het resultaat: geen plaatsing voor de Uefa Cup-voetbal. Een tweede debacle kan zelfs de grote Koeman zich niet permitteren. Het uur U was aangebroken. Hij creëerde zelfs een minicrisis om de zaak op scherp te krijgen. Een trainer moet de spelers op de juiste wijze gebruiken, en dat heeft Koeman tot nu toe te weinig gedaan. Cornelisse wel maar Nanu werd geen kans gegund, Amoah in de punt naar voren, Janssen aan de zijkant met een defensievere rol dan hem lief is, Sikora aan de zijkant, waarom niet naast of in de buurt van Peeters? De tegenstander maak al zo lang gretig gebruik van het gat op ons middenveld.
Koeman kondigde aan er een ander elftal neer te willen zetten. De eerste wedstrijd na de minicrisis was bemoedigend. Het elftal toonde tegen De Graafschap werklust en zonder echt goed te voetballen werden de punten mee naar Ernum genomen. In Doetinchem speelden we met drie echte middenvelders. PSV uit was een verademing. Voor het eerst een hele wedstrijd goed gevoetbald, terwijl het elftal speelde met een voorbeeldige inzet. Tegen Over de Waal stak de oude kwaal de kop weer op. Wat een stelletjes onbenullen. Ongelooflijk. Zo kweek je nooit goodwill bij de supporters. Tegen Groningen was het helemaal allerbelabberdst, terwijl tegen NAC acceptabel werd gevoetbald. Maar wat Koeman bedoeld heeft met een ander elftal neerzetten ontgaat mij ten enenmale.
HULDE
Tim Cornelisse verdient een pluim. Niet om zijn elleboogstoot, want de rechtsachter van Vitesse deed het absoluut niet doelbewust. Tegen de Superboeren had Koeman hem gepasseerd ten faveure van Nanu. Cornelisse zat dus op de bank en hoefde niet in te vallen. Maar wat deed Tim na afloop. Hij liep in de richting van het hok waarin de Vitesse-supporters waren ingestouwd en bedankte hen voor hun steun. Klasse, Cornelisse.
JONKIE NUMMER VIJF
Met Michael Dingsdag zijn de tieners die onder Koeman debuteerden precies op één hand te tellen. Vrijdagmorgen voor de training voorafgaande aan de wedstrijd tegen NEC kreeg Dingsdag, die eerder al tegen PSV op de bank zat, het van Koeman te horen: gefeliciteerd, je staat zondag in de basis. De toen nog 18-jarige verdediger stond samen met Ruud Knol in de mandekking. "Ik merkte wel dat het tegen NEC om een bijzondere wedstrijd ging. In het begin was ik wel even gespannen, maar daarna ging het lekker, althans ik had er een goed gevoel over. Alleen jammer dat we niet konden winnen" kijkt Michael Dingsdag, die aan de selectie werd toegevoegd omdat Stefanovic een schorsing van zes wedstrijden aan zijn broek heeft gekregen, tevreden terug op zijn eerste wedstrijd in het eerste van Vitesse.
Toch bezorgde Dingsdag de supporters even een angstig moment door de bal richting tweede paal te spelen, terwijl Van Fessem zich bij de eerste paal bevond. ,,Ik moest snel handelen, maar ik had inderdaad niet zo goed gekeken. Nerveus was ik absoluut niet. Ik wilde de trainer laten zien dat hij het terecht in mij ziet zitten." Het verschil met Jong Vitesse? "Bij het eerste ligt het tempo hoger en ook de snelheid van handelen. Het gaat er veel professioneler aan toe. Er wordt meer op de details getraind. De puntjes worden meer op de i gezet. Mijn sterke punten zijn overzicht en passing. Aanvallend koppen is een minder punt van mij", zegt de nuchtere Amsterdammer, die vanaf zijn vijfde tot zijn zestiende voetbalde bij het Amsterdamse DWS.
Michael Dingsdag komt over als een rustige en verstandige jongen, die weinig opheeft met Amsterdamse bluf. "Ik heb mede voor Vitesse gekozen, omdat in Arnhem een Cios-opleiding (specialiteit voetbal en fitness, red.) is. Ik moet maar afwachten of ik slaag in het betaalde voetbal. Ik wil later graag iets in de sport doen. Omdat ik veel moet trainen, doe ik het derde en laatste jaar in twee jaar. Ik ben nu met mijn laatste jaar bezig", aldus Michael Dingsdag, die op zijn negentiende verjaardag (18 oktober) een nieuw contract ondertekende dat hem tot 2006 aan Vitesse verbindt. "Ik heb het bij Vitesse prima naar mijn zin. Waar mijn ambities liggen? Laat ik eerst maar eens bij Vitesse zien te slagen, dan kijken we wel verder."
OPROEP VOOR POSTBUS
Miste u in het vorige en in dit nummer de Postbus? Die rubriek met leuke en gekke foto's van Vitesse-supporters? Wij, de redactie, ook! De rubriek Postbus is namelijk van u: wat u opstuurt, plaatsen wij. Als er niets is, houdt 't op! Dus: stuur foto's van uw hond in Vitesse-shirt, uw vrouw in Vitesse-bikini, uzelf met Vitesse-petje op midden in Amsterdam, uw clubje dat met Vitesse-sjaals en -petjes een grote pils drinkt op Curacao… Het maakt niet uit, stuur 't op postbus 30332, 6804 AH Arnhem en wij plaatsen 't! onze eigen zwart en geel is zelfs tot op de top van de Kilimanjaro doorgedrongen. Deze foto kregen wij van Berry van Welzen. Berry bedankt! Frustraties uit Over de Waal
Arnhem is de mooie hoofdstad van onze provincie Gelderland. En dankzij Karel Aalbers is Vitesse alweer twaalf jaar de beste club van Gelderland. Die twee zaken frustreert ze in Nijmegen zo enorm dat er een diepe haat is ontstaan tegen Arnhem en Vitesse. Dat wordt langzamerhand bijna zielig: vele NEC-supporters gedragen zich als idioten als ze alleen al de naam Vitesse horen, het NEC-bestuur grijpt niet in als er tijdens de wedstrijd NEC-Vitesse een 'programmaboekje' circuleert met walgelijke, ophitsende teksten over Arnhem en Arnhemmers, onze supportersbussen worden daar constant met een stenenregen bekogeld, de stadionspeaker ontvangt Vitesse en Vitesse-supporters bepaald niet als 'sportvrienden', zoals Martin Esveld bij ons altijd zo braaf dat wel bij hen doet.
Dit unfaire, bijna ziekelijke gedrag moeten wij niet eens willen beantwoorden. En dan wij: trainer Koeman belooft dat onze spelers er alles aan zullen doen om daar weer eens te winnen. Maar met uitzondering van Remco van der Schaaf, die voetbalde voor wat hij waard was, was het weer drie keer niets met de inzet van 'onze jongens'. Arnhemmer Theo Janssen laat zich later in de pers zelfs ontvallen dat dit voor hem een wedstrijd is als alle andere. Een zwakke en provocerende uitspraak voor de vele Vitesse-supporters die mee waren gegaan en in Nijmegen de haat van de Nijmegenaren over zich heen kregen en het gevoel kregen dat de Vitesse-spelers weer niet het heilige vuur hadden. Wij zijn gelukkig te verstandig om ons mee te laten voeren door de haatcampagnes in Nijmegen, maar de brave houding van Vitesse en Vitesse-spelers ten opzichte van de zuiderburen is ook treurig.
DE BUS VAN KRAAN
Een vaste groep Vitesse-supporters (harde kern) besloot in 1995 tot de aanschaf van een eigen bus. De groep huurde al een bus naar de uitwedstrijden toe, maar bleef op zeker moment met onbetaalde rekeningen zitten omdat de financieel manager de penningen anders besteedde. En dus kon de groep geen bus meer huren. Op initiatief van Ronald Kraan werd toen een eigen bus gekocht. Het voertuig, dat uit eigen zak werd betaald, kreeg al gauw de naam 'Funbus' en werd voor het uitduel tegen De Graafschap door Edwin Gorter ten doop gehouden. Vaste chauffeur werd Jerry Delany, omdat hij als enige van de groep over een geldig rijbewijs beschikte.
Kraan vond zijn toenmalige werkgever bereid de benzine en de verzekering voor zijn rekening te nemen. Als tegenprestatie werd de bus toen overgespoten in de kleuren van zijn werkgever en voorzien van zijn naam en reclameteksten. Zijn baas had geen weet dat de harde kern van de bus gebruikmaakte. Rijnside stond achter het project. Want ongetwijfeld zou er minder rotzooi en geklooi opleveren. Ze zouden toch niet hun eigen (bus)glazen ingooien. Vertrokken werd vanaf café Klein Royal, destijds het supporterscafé op de hoek van de Hoflaan en Klarendalseweg. Fratsen werden er natuurlijk genoeg uitgehaald.
De bus, een oude bus van het gemeentelijk vervoerbedrijf, leek natuurlijk op een gewone stadsbus. Zo stonden eens twee oude dametjes met de strippenkaart in de hand op de bus te wachten. Jerry stopte keurig bij de bushalte, opende de deur en zei: "Dames, stapt u maar in." Maar daar hadden de dames weinig trek in, want vlak voor hun verbaasde ogen hadden nagenoeg alle supporters in de bus hun broek laten zakken en hun blote gat tegen de ruiten gedrukt. "Nou meneer, met deze bus gaan wij vandaag maar niet mee", zei een van de dametjes. Ongeveer anderhalf jaar later was het gedaan met de eigen bus. Onderweg naar Breda werd de bus, waarin wel zo'n tachtig supporters zaten, door de politie van de snelweg gehaald, naar de eerste de beste parkeerplaats gedirigeerd en omsingeld twee cordons van de Mobiele Eenheid. Nadat de bus uitvoerig was geïnspecteerd (drank en drugs werden aangetroffen) werd de bus teruggestuurd naar Arnhem. Toen de supporters dat in de gaten kregen, waren zij niet meer in de hand te houden en werd de bus volledig vernield. En dat betekende het einde van de eigen supportersbus.
Redactie Theo Bosman
Bijdrage Frits Courbois
