DE REDDER (1)
Vitesse verkeerde in 1985 op de rand van een faillissement. De club had een schuld van negen ton. Het Arnhemse bedrijfsleven hoestte zeven ton op en AKZO wilde met een ton over de brug komen, op voorwaarde dat de gemeente ook een ton zou schokken. Die extra subsidie lag gevoelig, omdat de gemeenteraad toentertijd net besloten had dat Vitesse maar op eigen benen moest staan. De politiek reageerde verdeeld. 19 gemeenteraadsleden (VVD 10 en CDA 9) wilden nog eenmaal de hand over het hart strijken, maar de overige partijen, de PvdA voorop, stemden tegen en dus leek het doek voor Vitesse te vallen.

Maar er gloorde hoop, want PvdA'er Martin de Graas, die gruwt van partijdiscipline, maakte een ommezwaai en stemde voor het beschikbaar stellen van die extra subsidie. In feite heeft De Graas door zijn onafhankelijke opstelling onze club toen behoed voor een terugkeer naar de amateurs. Hoe kijkt de nu 51-jarige Martin de Graas, vanaf zijn vijfde al Vitesse-supporter, zeventien jaar na dato erop terug. "Ik had een principieel standpunt dat afweek van de partijlijn. En dat is mij niet in dank afgenomen. De PvdA wilde het betaalde voetbal geen steun meer geven. De beleidslijn die ik voor ogen had was: de amateursport steunen, maar ook het betaalde voetbal. Arnhem moest niet alleen de culturele hoofdstad van de provincie worden, maar ook de sportieve. Ook waren ze in de fractie gepikeerd dat ik als enige werd uitgenodigd voor de ereloge. Dat stak, denk ik. In 1986 werd ik bij de verkiezingen dan ook op een onverkiesbare (21ste) plaats gezet. Maar ik kwam met voorkeurstemmen, goed voor bijna drie zetels, als tweede van de PvdA in de gemeenteraad. Later ben ik vanwege mijn steun aan die extra subsidie mede daardoor geroyeerd (De Graas begon in 1992 een eigen partij, de Stadspartij, red.). Toevallig gaf toen mijn stem de doorslag en kon Vitesse verder. 

Het komt elke keer terug. Het is historie. Aan de ene kant is het wel leuk, maar ook confronterend. Het is pijnlijk om te zien dat de club een stapje terug moet doen. Ik hoop dat we de komende twee, drie jaar de begroting weer wat kunnen opschroeven, zodat we weer bij de beste van vijf van Nederland gaan behoren, en wellicht toch nog de aansluiting kunnen krijgen bij de topdrie, of in ieder geval het gat zo klein mogelijk laten zijn. Over de interne perikelen kan ik niet oordelen. Het gaat om de club en niet om personen. Of het nu Snellenburg is of Veenendaal, of Aalbers, ze zijn me allemaal even lief. Iemand moet het voortouw nemen. Het mooiste vind ik nog om op een doordeweekse dag even naar SML te gaan, naar de training van de C'tjes of D'tjes van Vitesse kijken, gezellig een kop koffie drinken en een praatje maken met mensen als Henk van Arnhem en Rob Lagé, echte Vitesse-mensen."

DE REDDER (2)
Een typische staaltje van Karel Aalbers' overredingskracht. Toen Paul Schaling aantrad als directeur van BFI was zijn eerste opdracht het bedrijf te saneren. Hij kwam erachter dat Vitesse nog een schuld had aan BFI van 300.000 gulden. Schaling: "Ik nodigde Karel uit voor een gesprek met als inzet dat die drie ton binnen twee weken op onze rekening gestort diende te worden. Na anderhalf uur praten is die schuld kwijtgescholden en ben ik hoofdsponsor voor 5,5 ton. Achteraf begrijp ik nauwelijks hoe het zover is gekomen." Bron: Verspeelde Energie van Joost van Mierlo.

JONGENSDROOM VAN EEN DREUMES
Nicky Hofs debuteerde eind januari in de competitie in de thuiswedstrijd tegen NEC. Daarvoor had hij in de winterstop tijdens een paar oefenpotjes al de vuurdop ondergaan. Hij is pas achttien, jeugdinternational én rasechte Ernummer. Had tegen NEC allerminst last van plankenkoorts, is brutaal, schuwt het duel niet (deelde aan Leiwakabessy een flinke beuk uit) en laat zich niet gek maken. "Heel mooi, prachtig om tegen NEC te debuteren", kijkt Nicky terug op zijn debuut. "Het was de verjaardag van mijn vader, dat maakte het bijzonder. Nee, nerveus was ik niet. De trainer zei dat ik gewoon mijn eigen spel moest spelen. In het begin kwam ik bijna niet aan de bal, maar ik vond dat het niet slecht ging. Die gele kaart was wel wat zwaar gestraft. Ik niet bang om de strijd aan te gaan. Ik trek mijn been niet zo gauw terug. Mijn sterke punten? Inzicht en ik kan een goede pass geven. Ik wil natuurlijk in het eerste blijven spelen en dan zien we wel verder." 

Tegen NEC speelde-ie nog wat afwachtend, durfde niet zo goed het initiatief te nemen, maar een week later in Alkmaar toonde het ventje flair en speelde een beregoede wedstrijd. Nicky is met zijn zesde seizoen voor Vitesse bezig. Hij heeft nog een contract dat doorloopt tot 2004, met daarop nog een optie. Hij is een paar turven hoog, maar zegt fysiek er geen last van te hebben. In het veld niet, maar kennelijk wel bij de discotheek. Laatst kwam hij er niet in, omdat de portier niet wilde geloven dat hij achttien was. Een Vitesse-supportster zei toen dat Nicky bij haar hoorde en zo kwam hij alsnog de Arnhemse discotheek O binnen.

WIJZE WOORDEN
We hebben de laatste anderhalf jaar wat penalty's gemist. Ga maar na, van de zeven die Vitesse kreeg toegewezen ging er maar eentje in (9 september 2000 Kreek bij Willem II uit). Een triest record. Op de training schijnen de linksbenige spelers de penalty's er onberispelijk in te schieten. Maar als het erop aankomt, falen ze hopeloos. Dit seizoen faalde Kreek tweemaal (Heerenveen uit en RKC thuis), terwijl de Amsterdammer vorig seizoen in het Gelredome tegen Roda JC over knalde. Laros, die in augustus van het vorig seizoen in Nijmegen miste, vond tegen De Graafschap doelman Postma op zijn weg. Theo Janssen miste vorig seizoen tegen NAC. 

Wie gaat nu van elf meter aanleggen? Dat probleem is opgelost. De rechtsbenige spelers hebben de linksbenige van hun troon gestoten. Want tegen NEC joeg Remco van der Schaaf de bal onberispelijk achter de onthutste Gentenaar. Tijdens het trainingskamp in Portugal werden Van der Schaaf en Knol aangewezen om voortaan de penalty's te nemen. "Maar dat kan zo maar weer veranderen", lacht Remco. "Wie zich op dat moment goed voelt, neemt hem. Dat is de afspraak. Tegen NEC zou ik hem nemen en dan moet je niet zeuren. Ach, hij zat er niet slecht in. Als je hem neemt kun je hem missen. Als je hem niet neemt, kun je nooit missen."

VitesseNu
De supportersvereniging maakt zich echt zorgen over de financiële situatie bij Vitesse, en ook over de verslechterende verhouding tussen het Vitesse-bestuur en de supporters van de club. In Van de bestuurstafel is daarover het een en ander te lezen, ook is dit tijdens de algemene ledenvergadering van januari uitgebreid over gesproken. Een groep Vitesse-supporters die zich ook grote zorgen maakt over deze twee zaken, heeft zich de afgelopen maanden gebundeld in de groep VitesseNu. Ook deze groep heeft zich gemeld bij het Vitesse-bestuur om opheldering te vragen over de financiële noodsituatie en ook deze groep is in gesprek met andere personen met als doel alle hulp aan te wenden om Vitesse verder te kunnen helpen. VitesseNu hield de afgelopen maanden ook enkele acties, zoals spandoekacties met ludieke teksten als 'Ik erger mij zwart en geel', en 'Papa, wat betekent failliet?' Het is duidelijk: uit de uitingen van de zowel de supportersvereniging als VitesseNu blijkt dat Vitesse-supporters zich (gelukkig!) heel druk maken om hun cluppie! Laat het Vitesse-bestuur daar nou eens verstandig op reageren en hier met verstand en respect voor de supporters, mee omgaan.

ZIELIG
In december 2000 kreeg een supporter van ons in Rotterdam het letterlijk aan de stok met de M.E. Een stadionverbod volgde van 2,5 jaar. Hij leende zich voor een actie die gericht was om het geweld in het stadion te beteugelen. De ban werd verlicht tot één jaar. Na de winterstop zou hij weer welkom zijn, althans dat was hem min of meer beloofd. Direct na de winterstop kwam NEC op bezoek. Oei. Met een club als Fortuna zou er niets aan de hand zijn geweest. Ineens golden die afspraken niet meer. Het stadionverbod liep 29 januari af, twee dagen na het thuisduel tegen NEC! Waar een club (lees: veiligheidscoördinator Toine Gijsbers) groot in kan zijn.

RONALD KOEMAN (SLOT)
John Speldenbrink luchtte in VI zijn hart via een ingezonden brief: "Toen HIJ kwam waren we reeds lang de vierde club van Nederland, qua prestaties, toeschouwers, jeugdopleiding en stadion. HIJ mocht dertig miljoen gulden investeren: geen Europees voetbal, geen herkenbaar voetbal, geen opwindende thuiswedstrijden, geen spelers die beter zijn gaan spelen, geen nieuwe sponsors - wel tempoloos geschuif, wel mislukte aankopen, wel spelers zonder vertrouwen, wel teleurgestelde supporters, wel mislukte aankopen, wel afhakende sponsors. 

Maar HIJ vindt zichzelf nu al goed genoeg voor Barcelona en het Nederlands elftal en ook in Amsterdam denkt men dat bovenstaande cv goed genoeg is om nog voor de kerst deze verlosser binnen te halen. Ik geloof daar niet in, maar ik ben blij: HIJ weg naar Ajax, de WAVE terug bij Vitesse." John (46) is leraar wiskunde aan het Rijn-IJssel College in Arnhem en behoorde met zijn hele familie tot de 800 getrouwen die in de jaren tachtig Monnikenhuize vulden. Hij zit nu op Oost. Ongezouten ventileert de Gendtenaar zijn mening: "Het stukje is inmiddels een beetje achterhaald, want de wave is nog niet terug. 

Eigenlijk ben ik de laatste anderhalf jaar al gefrustreerd. Het is nu droefenis. Vitesse is voor mij Karel Aalbers. Hij heeft de club groot gemaakt. De ontzetting was dan ook groot toen ik hoorde dat ze hem afgezet hadden. Ik hoop echt op de terugkomst van Aalbers. Wat hebben we onder nu voor aanvallend voetbal te zien gekregen. Peeters moest komen, want dat maakte het verschil tussen Europees en geen Europees voetbal. Klopt. Maar Peeters heeft ons wel 15 miljoen gekost, terwijl meneer Koeman toen heel goed wist dat Vitesse diep in de schulden zat. Onverantwoord. Ik heb de opgang van Vitesse van dichtbij meegemaakt. Zo verworden we tot een saaie, grijze club. Alleen Aalbers kan de club redden."

Groeten van Marc
Marc van Hintum heeft na de winterstop onze club verruild voor Hannover'96 dat volgend seizoen hoogstwaarschijnlijk in de Bundesliga speelt. Voor Marc zijn laatste kans nog in het buitenland actief te zijn. Het is hem van harte gegund. In Zwart op Geel zegt hij: "Ik heb bij Vitesse een fantastische tijd gehad. In die vijf jaar heb ik niet alleen als voetballer, maar ook als mens enorm veel geleerd. Het heeft mijn leven rijper gemaakt. Dankzij Vitesse heb ik ook de kans gekregen om international te worden. Het is voor iedere voetballer een droom om in het Nederlandse elftal te spelen, en als die droom uitkomt is dat toch geweldig. Dat alles heeft op mij veel impact gehad. 

Ik heb ook nog een stukje historie van de club meegemaakt. Op Monnikenhuize heerste altijd een geweldige sfeer. En dan Gelredome. De eerste wedstrijd tegen NAC, ongelofelijk en onvergetelijk, kippenvel kreeg ik ervan. En wat een euforie. We wonnen elke wedstrijd, en dat steeds voor een uitverkocht huis. We speelden toen keigoed. Wat een mooie tijd was dat. Ik heb het al eens eerder gezegd; we hadden goud in handen, maar helaas is het een andere metaal geworden. Ondanks alle verwikkelingen overheersen bij mij de positieve gevoelens. Wat dat aangaat wil ik iedereen rond Vitesse bedanken die me gesteund heeft, spelers, technische staf, bestuur en natuurlijk de supporters."