Hij is jong, soms een tikkeltje wild, maar geeft zich elke wedstrijd helemaal. Een keer minder voetballen kan altijd. Als er maar wel inzet, beleving en strijd is, meent de 22-jarige Remco van der Schaaf. Zijn taak als controlerende middenvelder voert hij zo goed uit dat hij daardoor een basisplaats heeft afgedwongen. Een gesprek met een oer-Hollandse middenvelder en een karaktervoetballer bij uitstek.
Vertel eens iets over je voorgeschiedenis?
`Ik heb in Groningen gewoond. Daar voetbalde ik bij VV Omlandia. Toen ik tien was, verhuisden we naar Oss en ging ik bij Top Oss spelen. Daar heb ik alle jeugdelftallen doorlopen. Daarna ben ik vanwege mijn plannen voor een CIOS-studie naar Vitesse gegaan. Heb gevraagd of ik een testwedstrijdje mocht spelen. Dat kon, twee keer 25 minuten. Dat was in 1995. In 1996 begon ik op het CIOS. Aan het eind van dat jaar kreeg ik een contract bij Vitesse. Beenhakker adviseerde mij met school te stoppen, omdat het anders misschien te zwaar zou worden. Ik was toen achttien.'
Wanneer begon je te denken aan een carrière in het betaalde voetbal?
`Vroeger was je wel wat op straat aan het voetballen. Deed je bepaalde spelers na. Maar ik had nooit het idee van: ik wil profvoetballer worden. Het breekpunt kwam min of meer na mijn tweede jaar met de A-junioren toen ik een contract kreeg. En ik merkte dat het toch allemaal wel wat makkelijker ging. Ik speelde mee in het Nederlands elftal onder de 17, onder de 18, ging met het eerste meetrainen, ja, dan denk je, misschien zit er toch wel meer in.'
Hoe verliep je carrière verder?
`In het eerste jaar onder Ten Cate heb ik vooral in het tweede elftal gespeeld. Daarna kwam Artur Jorge. In het begin mocht ik elke keer invallen. Je voelde dat je er steeds dichter bij kwam. Bij Neumann stond ik heel lang rechtsback, tot ik geblesseerd raakte aan mijn enkel. Dat heeft me een halfjaar gekost. Na mijn terugkomst heb ik af en toe nog wat gespeeld. Bij Koeman kwam ik er eigenlijk niet aan te pas, werd ik verhuurd aan Fortuna Sittard. Daar heb ik een heel goeie en mooie tijd gehad. Vorig jaar kwam ik weer terug. Voor de winterstop stond ik nog wel redelijk vaak opgesteld, maar niet zo dat ik in het ritme kon komen. Na de winterstop was ik er wel steeds bij.'
Wat was tot nu toe het mooiste en wat het vervelendste in je carrière?
`Ik hoop dat het mooiste moment nog moet komen. Ik heb wel veel leuke dingen meegemaakt. De eerste keer in de basis, en verder Bordeaux uit, AEK Athene uit, en Inter Milaan natuurlijk. Dat zijn de leuke momenten. Maar iets speciaals heb ik nog niet meegemaakt. De vervelendste gebeurtenis was dat ik zo lang met mijn enkelblessure heb gelopen. En dat ik anderhalf jaar geleden door een buikspierblessure het EK van Jong Oranje heb moeten missen.'
Wat vind jij belangrijker voor een voetballer, techniek, inzicht of inzet?
`Het is allemaal belangrijk. Alles staat of valt, denk ik, toch met een stukje mentaliteit en een stukje inzet. Daar begint het allemaal mee. Je moet de wil hebben om te winnen.'
Wat zijn jouw sterke en zwakke punten?
`Mijn sterke punten? Dat ik wel redelijk kan koppen, wel een redelijke pass met rechts heb, simpel spelen.'
Inzet?
`Ja ook. Ach, eigenlijk moeten andere mensen er maar over oordelen. Een zwak punt is mijn linkerbeen, en vroeger was aanvallend koppen ook veel beter dan dat het nu is.'
Waardoor komt dat?
`Misschien dat er te weinig op getraind is. Maar mijn linkerbeen moet echt beter. Alles, ook de goeie dingen moet je proberen te verbeteren. De handelingssnelheid moet omhoog, voetballen in de kleine ruimte, dat soort dingen.'
Jij bent redelijk hard. Hoe ver mag je gaan als voetballer?
`Tja, een keer een tik uitdelen hoort erbij. Maar slaan of spugen of expres schoppen, nee dat zit in principe niet in mijn spel.'
Elleboogje?
`Nou ja, in een duel kan zoiets wel eens gebeuren, als het maar niet opzettelijk is. Iemand expres zo een elleboog geven, nee. Dat wordt ook niet geaccepteerd. Dan komt mijn pa ook niet meer kijken, denk ik, als ik dat soort dingen zou doen.'
Hoe ziet jouw toekomt eruit?
`Voorlopig wil ik hier zo goed mogelijk presteren en dan zie ik wel waar mijn plafond zit. Misschien is dat hier, misschien is dat hogerop, en misschien moet ik later wel een stapje terug doen.'
Wat is je favoriete buitenland?
`Ik zou graag in een land als Engeland willen voetballen. Maar dat is allemaal nog ver weg. Spanje vond ik altijd hartstikke leuk, wat cultuur en klimaat betreft. Maar wat het voetbal betreft denk ik dat de Engelse competitie me wat meer zou liggen. De hele atmosfeer, de beleving daar, de stadions. Tenminste, zoals ik het allemaal heb gezien en gehoord. Maar dat is allemaal ver weg kijken.'
Is er voor het Nederlandse voetbal nog hoop?
'Als je ziet wat er nu in het Nederlands elftal rondloopt en welke spelers er vlak onder zitten, dan denk ik dat het allemaal wel goed komt. Je hebt gewoon prima voetballers. Maar op het ogenblik wordt er inderdaad niet goed gepresteerd. Hoe dat komt weet ik niet. Het is hetzelfde zoals wij dat wel eens met een tegenstander hebben van wie iedereen denkt: daar moet je makkelijk van kunnen winnen. En dat gebeurt dan niet. Dan moeten we uit tegen PSV, spelen we goed voetbal en winnen we. Ik heb altijd het gevoel dat al die gasten, als ze in het Nederlands elftal komen, willen spelen voor wat ze waard zijn.'
Erger je je aan het publiek als dat heel negatief is omdat er zo slecht gevoetbald wordt?
`Nee, kijk, als er niet goed gevoetbald wordt en er is geen inzet of het is allemaal lamlendig, dan vind ik dat ze terecht kritiek mogen hebben. Maar een keer minder voetballen kan altijd. Als er maar wel inzet, beleving en strijd is. En dan zal het publiek ook niet snel gaan mopperen, denk ik.'
Is er nog hoop voor Vitesse?
`Natuurlijk! Ik zou niet weten waarom.'
Waar eindigt Vitesse dit jaar?
`Ik denk dat we toch wel redelijk hoog kunnen eindigen. Plaats vier of vijf. En als we een beetje geluk hebben... Het hangt van zoveel factoren af. Welke spelers heb je tot je beschikking, gele kaarten, rode kaarten, schorsingen, blessures, noem maar op. Op dit moment zijn we zo goed als compleet. Al wordt er niet altijd goed gespeeld, toch staan we heel hoog op de ranglijst.'
Wat vind je behalve voetballen, gezondheid, familie, in jouw leven belangrijk?
`Dat ik plezier heb, met vrienden, vriendinnen. Dat ik fijn om kan gaan met de mensen in mijn omgeving en dat ik echt kan lachen. Als ik de mensen om me heen recht in de ogen kan kijken, als er eerlijkheid in de omgang met elkaar is en we plezier kunnen maken, ben ik tevreden.'
Wat vind jij nou het mooiste aan voetballen?
`Ik denk gewoon de omgang met de jongens, dat je lekker kan dollen en plezier kan maken. Er zijn natuurlijk een heleboel moeilijkere dingen in het leven. Je hebt genoeg vrijheid, je kan doen en laten wat je wilt. Ik vind het fantastisch als ik op het veld sta. En ik vind het ook altijd leuk als ik met een paar jonge knapen lekker kan voetballen op een pleintje.'
Loopt in jouw leven tot nu toe alles zoals je het graag had willen hebben?
`Laat ik het erop houden dat ik niks te klagen heb.'
