De trainer is niet het probleem

10-03-10

Nummer tien: door Gerard Borgman

Ronald Koeman en Aad de Mos zijn de enige twee Vitesse-trainers in deze eeuw die niet in de­gradatiegevaar zijn geweest met de Arnhemse ploeg. In het geval Koeman was dat vrij logisch. Hij kwam bij Vitesse in de laatste pe­riode van het tijdperk onder voor­zitter Karel Aalbers. Toen was top­kwaliteit, met spelers als Mahama­dou Diarra of Pierre van Hooij­donk nog heel gewoon in Arn­hem.
De Mos kwam ver na de hoogtij­dagen. Momenteel bewijst hij bij de Griekse club Kavala wat hij ook al bij Vitesse had laten zien.

De Mos is een meester in het neer­zetten van een elftal. Dat bleek vooral in zijn eerste seizoen bij Vitesse, toen de hele club nog in polonaise achter hem aan liep. Tel­kens als het mis dreigde te gaan met het elftal, gooide De Mos de boel om en vond hij een tactiek die werkte. Zo bleef de ploeg ge­vrijwaard van degradatiezorgen en flirtte Vitesse twee seizoenen met de play-offs om Europees/ In­tertoto- voetbal. Mike Snoei, Edward Sturing, Hans Westerhof en Theo Bos weten wat het is om met Vitesse in de gevarenzone te staan. Doordat de commerciële afdeling structureel te weinig geld binnenhaalt, moe­ten de trainers van Vitesse het in de laatste jaren steevast doen met afgeroomde en kwalitatief ver­zwakte selecties. Het vertrek van de jonge talenten Ricky van Wolfswinkel en Nicky Kuiper, en de in Arnhem ondergewaardeer­de Sébastien Sansoni, zijn daar­van de meest recente voorbeel­den.

Inmiddels ben ik ervan overtuigd dat het niet veel uitmaakt wie er voor de groep staat. Het probleem van Vitesse is niet de hoofdtrai­ner, het zit veel dieper. In de top van de club ( stichtingsbestuur en Raad van Commissarissen) zit te weinig voetbalkennis. Dat werkt door in de hele club. Daarom is het voor Vitesse te hopen dat de nieuwe voorzitter Maasbert Schouten niet bij de verkeerde mensen om advies gaat vragen.