Europa

Europa

Deel 1 | Deel 2 | Deel 3 | Deel 4 | Statistieken

Met Vitesse Europa in - deel 3

Na enkele klasseringen nét onder de plaatsen die recht gaven op deelname aan he UEFA-Cup toernooi lukte het Vitesse zich op de voorlaatste speeldag van het seizoen 1996/1997 weer eens te plaatsen voor dit Europese bekertoernooi. Een 1-1 gelijkspel in de thuiswedstrijd tegen aartsrivaal NEC was voldoende om de voornaamste achtervolger, SC Heerenveen, voor te zijn. De loting koppelde de Arnhemmers voor de tweede maal in de historie aan een Portugese tegenstander. Was het zeven jaar eerder het grote Sporting Lissabon die in de derde ronde uit de koker kwam, ditmaal werd het relatief onbekende Sporting Clube de Braga uit het noorden van Portugal de eerste opponent.

Terwijl het scorebord de negentigste minuut aangaf had Vitesse zich een goede uitgangspositie verworven voor het behalen van de tweede ronde in het UEFA-Cup toernooi. Er was immers een 2-0 voorsprong bereikt in de thuiswedstrijd tegen het genoemde Sporting Clube de Braga. Toen ruim tien minuten later de wedstrijd pas écht ten einde was zag het er allemaal een stuk somberder uit. In de tussentijd waren alle lichtmasten in het stadion uitgevallen terwijl er nog een aantal seconden te spelen waren. Het publiek vierde geamuseerd feest op de tribunes en stak de eigen mee gebrachte verlichting, in de vorm van honderden aanstekers, aan. Wat kon er nog gebeuren nadat Vitesse de tegenstander gedurende de gehele wedstrijd grotendeels in de tang had en zelf twee keer het net vond?

 

Gesteund door de goede resultaten van de laatste tijd speelde Vitesse gedisciplineerd tegen een steeds geniepiger wordende tegenstander. De Spaanse scheidsrechter Brito Arceo toonde zich echter diverse malen bijzonder coulant ten opzichte van zijn buren maar trakteerde wel drie Vitessenaren op geel. De Arnhemmers lieten zich gelukkig niet van de wijs brengen en speelden hun eigen vertrouwde spelletje dat normaal gesproken vanzelf resulteert in één of meerdere treffers. De eerste kwam er in de 33e minuut toen Dejan Curovic op eigen houtje alle schroom van zich af speelde. Op bijna twintig meter met de rug naar de goal staande kreeg hij de bal in de voeten aangespeeld en draaide de Serviër op een voor hem typische manier weg van zijn directe tegenstander. Met een even verrassend als gericht schot vervolgde hij zijn actie die eindigde met een fraaie curve in de linker benedenhoek van het doel; 1-0.

Ook in het vervolg van de wedstrijd behield Vitesse het overwicht maar bleef men toch op de hoede voor het op een counter loerende Braga. De wedstrijd leek op een 1-0 eindstand af te stevenen totdat Nikos Machlas vijf minuten voor tijd een penalty versierde. Orlando Trustfull klaarde dit karwei bekwaam en liet heel Arnhem juichen. Het feest werd er alleen maar groter om toen het licht dus even uitging en het Europa-Cup avondje die toch al laat aanving nog een vervolg kreeg. De circa veertig seconden die resteerden op het klokje van de scheidsrechter waren na de hervatting, met een stuiterbal, al ruimschoots weggetikt toen de bal hoog het Vitesse-doelgebied werd ingespeeld. Steve Goossen sprong samen met een tegenstander naar de bal maar raakte het leder ongelukkig op zijn arm; penalty. De Kroatische spits Karoglan, eerder negatief in beeld toen hij Sturing smerig de wedstrijd uitschopte, scoorde vanaf elf meter het doelpunt waarop zijn team van te voren hoopte. Ondanks de 2-1 winst verzeilde Vitesse zo toch nog onnodig in een moeilijke uitgangspositie voor de return in Braga.

En inderdaad bleek ook hier, in het noorden van Portugal, een Zuid-Europese tegenstander ongenadig voor de Arnhemmers. Aan het rijtje van Sporting Lissabon (1990), Real Madrid (1992) en Parma AC (1994) kon helaas ook Sporting Clube de Braga worden toegevoegd. Niet dat de Portugezen over twee wedstrijden gezien de betere ploeg waren, maar feit was in ieder geval dat de profs van Braga zeer uitgekiend te werk zijn gegaan. Met het ene (gelukkige) uitdoelpuntje op zak was de klus in het eigen 'Estádio 1e de Maio' er al iets eenvoudiger op geworden. Met behulp van hard voetbal, de nodige intimidatie-praktijken en de fanatieke aanhang moest Vitesse er aan geloven. Al na dertig seconden werd Carlos Fortes op een schandalige wijze uit de wedstrijd geschopt door de bikkelharde verdediger Jorge.

De linkerspits liep forse schade op in zijn rechterknie en moest zich direct laten vervangen door Louis Laros. De Luxemburgse (!) scheidsrechter Philippi trad merkwaardig genoeg in zijn geheel niet op tegen deze aanslag en hielp de thuisclub hiermee in het zadel. Vitesse was natuurlijk aangeslagen door het voorval, precies zoals de Portugezen zich dat natuurlijk wensten. Gehaast ging men nu dan ook op jacht naar de eerste treffer die een kwartier later dan ook viel. Een misverstand tussen John van den Brom en doelman Sander Westerveld zorgde ervoor dat de geslepen Karoglan tussen beide kon komen. Westerveld kon niets anders doen dan de spits neerhalen; penalty. Jorge, die dan dus eigenlijk al lang onder de douche had horen te staan, schoot feilloos in: 1-0.

Het publiek, 20.000 man sterk, rook bloed en begon Braga nog fanatieker te ondersteunen. Invaller Laros zorgde een kwartier later voor nog meer feest op de tribunes door nog een strafschop te veroorzaken. Tijdens een op het oog onschuldige actie in de hoek van het strafschopgebied omhelsde de meeverdedigende aanvaller volkomen onnodig zijn tegenstander die natuurlijk sierlijk ter aarde zeeg. Ook deze pingel werd, pijnlijk genoeg, door Jorge benut. Zo betekenden in totaal drie strafschoppen, inclusief die in de thuiswedstrijd, op dat moment uitschakeling voor Vitesse.

Braga zakte ver terug, gooide achter in de boel op slot en Vitesse kon nu eindelijk komen. Toch lukte het de geel-zwarten niet de mogelijkheden die men toch nog kreeg te benutten. Drie corners in dezelfde minuut leverden geen gevaar op, een schot van Curovic werd gered door de Poolse doelman Wozniak en een steekpass van Machlas kon door Perovic nét niet ingetikt worden. Ook de scheidsrechter kon Vitesse niet terug in de wedstrijd brengen. Hij zag een handsbal van, wéér, Jorge in het eigen strafschopgebied over het hoofd en even later weigerde hij ook te fluiten toen Laros in datzelfde strafschopgebied werd neergehaald. De spelers van Braga voelden dat Vitesse steeds dichter bij de 2-1 (en dus verlenging) kwam en greep andere middelen aan om de boel te ontregelen.

Er ontstonden diverse opstootjes langs de zijlijn waarin enkele Vitessenaren en zelfs ook trainer Ten Cate zich lieten meeslepen. De concentratie aan Arnhemse zijde maakte zo plaats voor frustraties. De grote druk op het doel van de tegenstander viel weg, al volgde nog wel de beste kans van de avond. In vrijstaande positie knikte Van den Brom, die later naar aanleiding van het tumult aan de zijlijn van de UEFA een flinke schorsing toebedeeld kreeg, een voorzet van Sturing precies op de paal. Zo'n kans had Sporting Clube de Braga in alle twee de duels niet gecreëerd, maar middels drie strafschoppen bereikten zij wel de tweede ronde van het UEFA-Cup toernooi.

 

Deel 1 | Deel 2 | Deel 3 | Deel 4 | Statistieken
https://cleanmat.eu/nl https://cleanmat.eu/nl